kartson

              Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι
                     είμαι στιχάκι της στιγμής
                     πάνω σε τοίχο φυλακής
                             και σε παγκάκι.

          Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες
                     καταραμένη είμαι φυλή
                     με μιαν εξόριστη ψυχή
                       σ' άλλους πλανήτες.

                     Εγώ δεν είμαι ποιητής
                         είμ' ο λυγμός του
               είμαι ένας δείπνος μυστικός
              δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός
                       κι είμ' αδερφός του.
 
                 Στίχοι: Λάζαρος Ανδρέου
  Μουσική κι ερμηνεία: Νίκος Παπάζογλου

    http/www.panoramio.com/photo/64260818

        http/petra.pblogs.gr

          http/ekorinthos.gr

 Κάποιοι, από τους λόγους που  με κάνουν ακόμη 
        να γουστάρω που μένω στην Ελλάδα.

            1. Γιατί έχουμε  ακόμη θάλασσα 
                    να την πιεις στο ποτήρι.

2. Γιατί μπροστά στο ρεβανί τι να λέει το μιλφέιγ.
3. Γιατί το καρπούζι το αγοράζουμε ολόκληρο
                    ακόμη και όχι σε φέτες.

4.Γιατί οι μεζέδες που συνοδεύουν το τσιπουράκι
          δεν συγκρίνονται με κανένα «ορντέβρ».
              5. Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα
                 τελειώνει με τον ήλιο, το πρωί. 

           6. Γιατί δε μοιραζόμαστε τη βενζίνη,

    στο αυτοκίνητό μας, με όσους βάζουμε μέσα.
7. Γιατί δεν κάνουμε επίσκεψη «με άδεια χέρια».
8. Γιατί η λέξη «κερνάω» υπάρχει στα χείλη μας.

9.Γιατί στην Ελλάδα η οικογένεια έχει ακόμα αξία.
 
              10.Γιατί τις δύσκολες στιγμές 

                     τις περνάμε με φίλους
              χωρίς να χρειαζόμαστε ψυχίατρο.
          11. Γιατί η τρέλα δεν πάει στα βουνά...
                   .......αλλά πάει στις παραλίες! 

12. Γιατί οι καλοκαιρινές διακοπές είναι κοντά
                  και... πού να τρέχουμε τώρα!
 
 13. Γιατί μπορούμε να παρατήσουμε τα πάντα
                  για έναν μεγάλο έρωτα!

Συνετών ανδρών, πρίν γενέσθαι τα δυσχερή,

               προνοήσαι όπως μη γένηται.

    Οι συνετοί άνθρωποι, προτού συμβούν,

  τα δύσκολα, προνοούν για να μην γίνουν.    

        Ανδρείων δε, γενόμενα ευ θέσθαι.  

     Οι γενναίοι όμως το αντιμετωπίζουν

                 όταν αυτά συμβούν.

              Πιττακκός ο Μυτιληναίος

          Η παιδεία, η αρετή και η γνώση είναι

τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή των ανθρώπων.

          Η παιδεία, η αρετή και η γνώση είναι

τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή των ανθρώπων.

                                   Σωκράτης

              Και οι Θεοί ακόμα δεν μπορούν

 να χρησιμοποιήσουν βία εναντίον της ανάγκης.

                                            ΠΛΑΤΩΝ

           Όταν κάποτε ρωτήθηκε οΣωκράτης

                    τι είναι ευτυχία, απάντησε:

"Η ηδονή που δε σε κάνει μετά να μετανιώσεις".

        Όταν κάποτε ένας συμπολίτης του Κορίνθιος

   ( αν και ο φιλόσοφος ήταν πολίτης του κόσμου )

                            ρώτησε τον Διογένη

      ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να βασανίζεις

         όλους αυτούς που σε εχθρεύνται απάντησε:

Ο καλύτερος τρόπος να βασανίζεις τους εχθρούς σου

            είναι να έχεις πάντοτε καλή διάθεση.

           Αλλά με όλες αυτές τις σοφές ρήσεις

     των ανθρώπων που έζησαν, πριν από εμάς,

             σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο,

                   ξέχασα κι έναν ακόμη λόγο

   ( σίγουρα έχω ξεχάσει και άλλους αρκετούς )

                          που δεν πρόκειται

       ποτέ να τους κάνω το χατήρι και να φύγω

                  ( όλοι αυτοί να φύγουν )     

    ένας ακόμη λοιπόν λόγος που μένω Ελλάδα 
                 είναι ο ελληνικός καφές
                ....με τις 48 φουσκάλες!

   Όχι σε όλους αυτούς που μας θέλoυν φτωχούς

για να είμαστε φτηνό κρέας για τις δουλειές τους

                      και τους πολέμους τους.

Να δουλεύουμε και να πεθαίνουμε για 5 ΕΥΡΩ.
 Νάμαστε  δούλοι τους, εμείς και τα παιδιά μας.
                       Νάμαστε ένα τίποτα
χωρίς αξιοπρέπεια και προπαντός δίχως άποψη,

                        φωνή, δικαιώματα.
                  Μας θέλουν  στο συσσίτιο.
                 Θέλουν ....θέλουν ...θέλουν

Ξεχνούν όμως, πως τίποτε από αυτά

 δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για μας.

       Εμείς, θα είμαστε πάντοτε εδώ 
       όσες γενιές κι αν περάσουν

         και να μην ξεχνάμε ποτέ,

        αυτό που έγραψε κάποτε

                      ο Πλάτωνας

         Ούτε οι θεοί δεν μπορούν 

          να νικήσουν για πάντοτε, 

           με την βία, την ανάγκη.

Από kartson @ Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012 11:20 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: εξαιτίας , κανάγιες , καναπεσ , φιλοφρονηση , παρασιτα , παγκοσμιοποίηση

        Η ελευθερία για μένα είναι πολύπλευρη.

          Κατ΄ αρχήν πρέπει να είναι ελεύθερη

                            η πατρίδα μου.

      Να μην είναι υποδουλωμένη είτε άμεσα,

             όπως ήταν παλιά, είτε έμμεσα

                       όπως είναι σήμερα.

           Δεύτερον, να υπάρχει ελευθερία

                    μέσα στην χώρα μου.

  Να μην υπάρχει δικτατορία όπως ήταν παλιά,

          ούτε κοινοβουλευτικός φασισμός,

       όπως είναι σήμερα και σκοτώνει εν ψυχρώ

                       15χρονα παιδιά.

    Τρίτον, να υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις

για να μπορούμε να μιλήσουμε και για ελευθερία.

          Να έχει εξασφαλίσει ο άνθρωπος

την επιβίωσή του και την υγεία του τουλάχιστον,

              για να επιδιώξει να κατακτήσει

                    και την ελευθερία του.

                Τέταρτον, να είναι ελεύθερο

                  το μυαλό του ανθρώπου.

Να μπορεί να σκέφτεται ελεύθερα, να ερευνά

             και να μαθαίνει, να δημιουργεί.

      Να μην είναι δέσμιος κάποιου δόγματος

                   πολιτικού ή θρησκευτικού.

                        Γιατί οι κολλημένοι

       έχουν πάθει αγκύλωση στο μυαλό τους.

         Σκέφτονται τα ίδια, λένε τα ίδια συνέχεια.

            Πέμπτο, να μην είναι ευνουχισμένο

              το συναίσθημα του ανθρώπου.

             Για να μπορεί να απελευθερώσει

             δημιουργικές δυνάμεις, να μπορεί

            να νοιώσει χαρούμενος, να μπορεί

                να γελάσει με την καρδιά του,

                     να μπορεί να ερωτευθεί,

                         για να απογειωθεί

                  και να πετάξει στα σύννεφα.

        Το αναβλύζον συναίσθημα 

       είναι η πηγή της ελευθερίας 

                του ανθρώπου.

             http/petra.pblogs.gr

      http/www.panoramio.com/photo/61547067

              Το χιούμορ μας κάνει να γελάμε

               και να χαιρόμαστε την ζωή.

      Το χιούμορ μέσα σ΄ αυτήν την κατάσταση

           γίνεται διαβρωτικό κι αποκαλυπτικό.

 Δείτε μία εικόνα: Το ένα μέτωπο είναι η εξουσία,

 τα ΜΑΤ, η αστυνομία, οι πολιτικοί, η κυβέρνηση.

         Δεν έχουν ίχνος χιούμορ κι επειδή

    αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση με βία,

         με ψέματα και φτηνές δικαιολογίες,

                         γίνονται αστείοι

          και τροφή για σάτιρα και χιούμορ.

  Απέναντι το άλλο μέτωπο η εξεγερμένη νεολαία.

           Τραγουδάει, γελάει, χειροκροτεί.

     Γεννάει διαρκώς εμπνευσμένα χιουμοριστικά

          συνθήματα και δίνει τριαντάφυλλα

     στους αστυνομικούς που κοιτάζουν τα παιδιά

                         με φονικό μίσος.

          Βλέπουμε λοιπόν το μέτωπο της εξουσίας

             να μη μπορεί ούτε να χαμογελάσει

             γιατί είναι άρρωστο ενώ το μέτωπο

                             της νεολαίας,

                παρ΄ όλο που ψεκάζεται με χημικά

             και παρ΄ όλο που τρώει ξύλο, να έχει

             αστείρευτο χιούμορ, γιατί δεν είναι

                    διαβρωμένο κι έχει υγεία.

      Το χιούμορ θεωρώ ότι είναι απαραίτητο

                         και για την τέχνη.

            Η ταινία μου Ισοβίτες, πλημμυρίζει

           από χιούμορ κι όσοι την είδαν

 στην προβολή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

                 που ήταν γεμάτη κόσμο

             γέλασαν με την ψυχή τους.

  Το πρωταγωνιστικό δίδυμο  Τάκης Σπυριδάκης

      και Βαγγέλης Μουρίκης δίνει τα ρέστα του

  σε δύο απολαυστικότατες ερμηνείες και κάτω

            από την εμπνευσμένη σκηνοθεσία

     του Θόδωρου Μαραγκού απογειώνονται.

       Ο Θόδωρος Μαραγκός γεννήθηκε το 1944

           στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και ξεκίνησε

την καριέρα του ως σκιτσογράφος γελοιογράφος

          για διάφορα περιοδικά, ενώ συγχρόνως

                      σπούδασε ζωγραφική.

                          Πάρα πολύ καλές ερμηνείες

               και από όλους τους ηθοποιούς

             όπως η Κατερίνα Δασκαλάκη
                     ο Στέφανος Ρίσκας
                 η Ευαγγελία Μουμούρη

      πέρα από το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Από kartson @ Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011 9:47 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: προοδευτικός , ισοφίτες , θόδωρας , μαραγκός , κινηματογράφος , αλήθειες

                     Αχ Ευρώπη, αχ Ευρώπη

           εσύ μας μάρανες, εσύ μας μάρανες

                  Μας τη φέραν οι βάρβαροι

                     Μας θαμπώσαν με δώρα

                 Με χαντρούλες πολύχρωμες

                       και κουτιά κόκα-κόλα

                  Μας τη φέραν οι βάρβαροι

                   μας φλομώσαν στο ψέμα

                   μας τρελάναν στα πέναλτι

                       και δεν έχουμε τέρμα

   Δεν μπορώ δεν μπορώ δεν μπορώ να τη βρω

               με κομπιούτερ και με κουμπάκια

                 New Wave, Jazz, Rοck, Sex,

                       Drugs, Rοck n' Rοll

               με τζατζίκι και με σουβλάκια

                  Αχ Ευρώπη, Αχ Ευρώπη

         εσύ μας μάρανες, εσύ μας μάρανες

                   Γερμανίδες τουρίστριες

                  που διψάνε για σπέρμα

                  Γιαπωνέζοι βρυκόλακες

                     με καλώδια στο αίμα

                Ξεχυθήκαν στο Σύνταγμα

                     από Δούρειο Ίππο

                με καπνούς και με λέιζερ

                και μας πιάσαν στον ύπνο

  Δεν μπορώ δεν μπορώ δεν μπορώ να τη βρω

           με κομπιούτερ και με κουμπάκια

              New Wave, Jazz, Rοck, Sex,

                   Drugs, Rοck n' Rοll

              με τζατζίκι και με σουβλάκια

           Θανάση μαλάκα, Βαγγέλη μαλάκα

               Μήτσο μαλάκα, Τάκη μαλάκα

           Νικόλα μαλάκα, μαλάκα, μαλάκα

           Μαλάκα, μαλάκα, μαλάκα, μαλάκα

           Τζιμάκο μαλάκα, Τζιμάκο μαλάκα

          Τους στίχους και τη μουσική έγραψε

                    και φυσικά ερμήνευσε

            με τον δικό του μοναδικό τρόπο

            ο Τζίμης Πανούσης (ο Τζιμάκος)

          http://petra.pblogs.gr

     Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ:

            o Βρώσιμος: "Φάε ένα μαλάκα"

      o Έχων βάρος: "Πολλά κιλά μαλάκας"

           o Φορητός: "Πάρε ένα μαλάκα"

      o Πανταχού παρών: "Να ένας μαλάκας"

            o Ορατός: "Κοίτα ένα μαλάκα"

              o Αυτοπαθής: "Μαλάκα μου"

                 o Interactive Multimedia:

              "Μαλάκας είσαι και φαίνεσαι"

              o Απτός: "Με πιάσανε μαλάκα"

      o Κατοχυρωμένος: "Μαλάκας με πατέντα"

    o Εγκεκριμένος με ISO: "Μαλάκας με βούλα"

      o Ορθογράφος: "Μαλάκας με Μ κεφαλαίο"

                o Στάσιμος: "Έμεινα μαλάκας"

       o Αλγεβρικός: "Μαλάκας στο τετράγωνο"

                o Tefal: "Ξεκόλλα ρε μαλάκα"

        o Συνοδός: "Έλα, με το μαλάκα σου"

     http://www.panoramio.com/user/1638807

               Τι είναι αυτό που δεν είναι τίποτα,

            αλλά μπορεί και να είναι το παν;

       Τι είναι αυτό που ενώ και πουλιέται

                   αλλά και αγοράζεται,

           στην γνήσια του όμως μορφή

                  ούτε πουλιέται ........

          ......αλλά ούτε και αγοράζεται!

      Τι είναι αυτό που κανείς δεν είχε με το ζόρι

                   (ίσως με την επιμονή)

                   Τι είναι, τέλος αυτό

            που το βρίσκεις σε τσαντίρι

         πιο εύκολα και από τα παλάτια;

                  Όλα αυτά είναι ένα,

                    ενώ ταυτόχρονα

       διαφορετικό για τον κάθε άνθρωπο!

  Υ.Γ: σας αρέσουν τα αινίγματα;

            Να θυμηθούμε και κάποιες παροιμίες:

   Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο.

                  Φωνάζει ο κλέφτης

                  για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

      Όποιος πιο πριν δε σκέφτεται,

             ύστερα αναστενάζει.

Βοήθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω.

        Όποιος μαγειρεύει ψέματα,

           στο πιάτο του τα βρίσκει!

     Ας μην κοιτάμε πίσω με θυμό,

         ούτε μπροστά με φόβο,

     αλλά γύρω μας με επίγνωση.

                       Τζέιμς Θέρμπερ

     Και θα "κλείσω" την εγγραφή μου με ανέκδοτο!

   Ένας συμπατριώτης μας, ερωτεύτηκε μία κοπέλα

από το Ισραήλ πάρα πολύ όμορφη και πολύ πλούσια

    και η οποία ανταποκρίθηκε στον έρωτά του

      αλλά του έθεσε ως όρο για  να παντρευτούν

             να γίνει, ο γάμος τους σε συναγωγή

               και να κάνει οπωσδήποτε περιτομή.

              Τι να κάνει ο "ερωτοχτυπημένος" 

         πάει λοιπόν  σε ένα πολύ καλό γιατρό

               και του λέει το πρόβλημά του.

           -  Α, μη στεναχωριέσαι, του λέει εκείνος,

       δεν είναι τίποτα,   θα σε στείλω εγώ σε έναν

          συνάδελφό μου από την Γερμανία που έχει

         λίγο καιρό στην Αθήνα αλλά κάνει θαύματα

                      και δε θα πονέσεις καθόλου.

         Πάει λοιπόν το παλικάρι κάνει την εγχείρηση

                               στον Γερμανό        

     ( ο οποίος μιλούσε ακόμα ελάχιστα ελληνικά )

            που του σύστησε ο φίλος του ο Γιατρός

              αλλά μετά την επέμβαση διαπίστωσε

              ότι ο Αμερικάνος τον είχε ευνουχίσει.

                    Έξαλλος, του βάζει τις φωνές

                 και με άγριες διαθέσεις του λέει :

   - Τι μου έκανες ρε Αλμπάνη Περιτομή σου ζήτησα

             και όχι ευνουχισμό, θα σε σφάξω.

         Και ο Γερμανός ψύχραιμος, μονολογεί:

                    - Ευνουχισμός;

      Ααααααααααααα,  αυτή είναι η σωστή λέξη;

   Υ.Γ: Ανέκδοτο βέβαια είναι αλλά όχι και τόσο!

          Αφιερωμένο εξαιρετικά

           στην επέτειο του ΟΧΙ

            και  στον ομοιοπαθή

               λαό της  Ιταλίας.

Από kartson @ Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011 11:43 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: κρατικοδίαιτοι , φαρσοκωμωδία , οικονομολόγοι , διαγραφή , λαμόγια , χρέος

      Οι φίλοι που χω χάσει και δεν κυκλοφορούν

   ουρανούς παλιούς θωρούν και στο περιθώριο ζουν

     πληρώσαν τα όνειρά τους και πάντα μετρητοίς

   τους πληρώσαμε κι εμείς για να μείνουν αφανείς

    Οι ελέυθεροι κι ωραίοι ζουν σε κάποιες φυλακές

   μες τα τείχη που χει χτίσει ο καθένας για να ζήσει

                       τις μεγάλες του στιγμές

            Εγώ δεν είχα τύχη να ζήσω μαγικά

     με δυο ψίχουλα πικρά ζούσα χρόνια στη σκιά

    γυρνούσα διψασμένος και βράδιασε νωρίς

και σταγόνες της βροχής είναι αυτά που θα μου πεις

     Οι ελέυθεροι κι ωραίοι ζουν σε κάποιες φυλακές

    μες τα τείχη που χει χτίσει ο καθένας για να ζήσει

                       τις μεγάλες του στιγμές

              Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

         Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής

             Ερμηνεύει ο Μπάμπης Στόκας

             http://petra.pblogs.gr

     http://www.panoramio.com/photo/58323642

              http://ekorinthos.gr/

      Αν η αγάπη δεν  μπορεί να σε αλλάξει,

         τότε δεν είναι πραγματική αγάπη,

             μου είχες πει θυμάμαι.

   Κάτι σαν το παραμύθι με τον βάτραχο,

            σκέφτηκα και δε μίλησα

                αλλά εσύ συνέχισες

    ένα σκουλήκι που γίνεται πεταλούδα,

          για παράδειγμα, ένα σαλιγκάρι

           που γίνεται πουλί . . . . . . . . 

       ένα ασχημόπαπο, σε διέκοψα,

                    που γίνεται κύκνος.

                    Μία σταχτοπούτα

              που γίνεται βασίλισσα

          συμπλήρωσες την σκέψη σου.

        Το φιλί που ξύπνησε την Χιονάτη!

           είπαμε ταυτόχρονα και οι δύο

                  και βάλαμε τα γέλια.

         Αν η αγάπη δε σε λευτερώνει

         σου ψιθύρισα σιγά στο αυτί

                τότε δεν είναι αγάπη.

                . . . . . . . . . . . . . . . . . .

      Ούτε και η μοναξιά είναι ελευθερία

σκέφτομαι σήμερα ύστερα από τόσα χρόνια.

                 Ούτε και η μοναξιά!

                Τάκης Καρτσωνάκης

        Υ.Γ: Μοναξιά!

       Προνόμιο θεών,

  κατάρα των ανθρώπων.

         Βέβαια ο Αριστοτέλης έγραψε ότι,

           ο άνθρωπος που ζει μόνος του

   είναι θεός ή θηρίο αλλά δεν είναι απαραίτητο

               να συμφωνήσω μαζί του.

            Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

Από kartson @ Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011 2:13 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: λαβωματιά , μονόχνωτος , πληγωμένος , πυρά , φαντάσματα , λυχναρι

       κρίση Ουσιαστικό

  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω,

         η νοητική ενέργεια που οδηγεί

           σε μια απόφαση ή επιλογή

           το αφήνω στην κρίση σας

    η απότομη όξυνση ενός προβλήματος

   οικονομική κρίση.

       http://www.panoramio.com/user/1638807

            http/petra.pblogs.gr

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011 - 07:05

Το τέλος του κόσμου μπορεί να περιμένει...

Όσοι περιμένουν την κατάρρευση του καπιταλισμού

θα χρειαστεί να ανανεώσουν το ραντεβού τους

για κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον.

Κάποιοι θα πουν ότι τα μηδενικά επιτόκια

έχουν εφαρμοστεί στην περίπτωση της Ιαπωνίας.

 Μια χαρά! Θα το πούμε για άλλη μία φορά:

Η πολιτική δεν μπορεί να νικηθεί. Τελεία και παύλα.

              Απόσπασμα, από κειμενο του:

                       Θανάση Μαυρίδη

                thanasis.mavridis@capital.gr

                Κατά τη διάρκεια

  μίας  από τις κρίσεις πανικού

  εκδηλώνονται φοβίες από τα βάθη

     του ανθρώπινου ασυνείδητου

 που ούτε ο ίδιος ο άνθρωπος μπορούσε

να φανταστεί ότι «κουβαλούσε» μέσα του.

              Πάνω σε αυτές

     τις κοινωνικές καταστάσεις

  «κτίζονται» πολιτικές καριέρες

       αλλά και περιουσίες.

          Αυτές, τις ευκαιρίες

   καρτερούν οι καιροσκόποι,

  που στήνουν τα δίχτυα τους,

        και όλα τα «ερπετά»

 που «βγαίνουν στην επιφάνεια»

  Το "τέλος του κόσμου"

     και η "αποκάλυψη"

 μπορούν να περιμένουν.

  Ο Δεκέμβριος, του 2012

     είναι ακόμη μακριά.

Από kartson @ Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011 11:04 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: γεωοικονομία , διακυβέρνηση , οικονομική , ενέργεια , κριση , παγκοσμιοποίηση

Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο Fritz Laufenbach,

λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1 τάγματος

   του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της

αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει

τον λόχο του από την Λειβαδιά προς το Δίστομο,

   Στείρι και Κυριάκι με σκοπό τον εντοπισμό

  ανταρτών στην δυτική πλευρά του Ελικώνα.

Σαν δόλωμα οι Γερμανοί είχαν 2 επιταγμένα

Ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS

           μεταμφιεσμένους σε χωρικούς,

 που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας.

    Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος

    του 3ου τάγματος από την Άμφισσα

        κατευθυνόταν προς το Δίστομο

      για να συναντήσουν τον 2ο λόχο.

 Οι 3 λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν

  εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά

       που κρύβονταν σε γύρω στάνες.

    Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν

       να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν.

    Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και

     εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν

        ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι.

 Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί

και στην θέση Λιθαράκι, περιοχή του Στειρίου

         έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών

       του 11ου λόχου του 3ου τάγματος

       του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ.

       Η μάχη του Στειρίου ήταν σκληρή

      και κράτησε περίπου μέχρι τις δύο

το μεσημέρι αναγκάζοντας τους Γερμανούς

                     σε οπισθοχώρηση.

   Οι απώλειες των Γερμανών ήταν περίπου

          40 νεκροί και των ανταρτών 15.

   Μετά τη μάχη, οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο

 και σε αντίποινα για τις απώλειές τους, ξεκίνησαν

   να σφάζουν όποιον βρισκόταν στο δρόμο τους.

Αποκεφάλισαν τον ιερέα του χωριού και σκότωσαν

     μωρά και γυναίκες, αφού πρώτα τις βίασαν.

              Η σφαγή σταμάτησε το βράδυ,

      όταν οι Γερμανοί στρατιώτες αναγκάστηκαν

             να επιστρέψουν στην Λειβαδιά,

                 αφού προηγουμένως όμως,

               έκαψαν τα σπίτια του χωριού.

                 Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν

         και κατά την επιστροφή των Γερμανών

                           στην βάση τους.

    Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228,

       εκ των οποίων 117 γυναίκες, 111 άντρες,

         όπου ανάμεσά τους ήταν και 53 παιδιά

                     κάτω των 16 χρόνων.

        Σε αυτό το μαρτυρικό χωριό σημειώθηκε

          νέο ρεκόρ ναζιστικής βαρβαρότητας

από εγκληματίες πολέμου θρασύδειλους Γερμανούς.

   Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς

    Ερυθρού Σταυρού, Eλβετού George Wehrly,

    που έφτασε στο Δίστομο μετά από λίγες μέρες,

κάνει λόγο για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή

  ενώ αναφέρεται ότι οι σφαγιασθέντες βρίσκονταν

   παντού, ακόμα και κρεμασμένοι πάνω σε δέντρα.

   Πολλές δεκαετίες αργότερα, υπήρξε μια θετική

     εξέλιξη στο θέμα της δικαίωσης των θυμάτων

                    της ναζιστικής κτηνωδίας.

   Εκτελεστή κήρυξε το Εφετείο της Φλωρεντίας

       την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς

       για καταβολή αποζημίωσης 33 εκατ. ευρώ

         στους συγγενείς των εκτελεσθέντων.

   Την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς είχε

   επικυρώσει και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου

        ( με μεγάλη πλειοψηφία ), αποκρούοντας

          την αναίρεση του Γερμανικού Δημοσίου

          και επικυρώνοντας την υποχρέωσή του

        να αποζημιώσει τα θύματα της θηριωδίας.

                 Ο δικηγόρος των θυμάτων, 

                      μετέφερε τη δικαστική

διαμάχη στην Ιταλία, ζητώντας να εκτελεστεί εκεί

                      η ελληνική απόφαση.

    Ο ιταλικός Άρειος Πάγος επέλυσε προ τριετίας

  διάφορα νομικά ζητήματα, ανοίγοντας το δρόμο

        για κατασχέσεις περιουσιών ξένων κρατών,

παρά τις απαγορεύσεις της ιταλικής νομοθεσίας.

Τον Νοέμβριο του 2008, το Εφετείο Φλωρεντίας

αποφάσισε να δεχθεί την εκτέλεση της απόφασης

για το Δίστομο, με ένα σκεπτικό ανάλογο με αυτό

που είχε χρησιμοποιήσει για να δικαιώσει θύματα

          ιταλικού χωριού που είχε δοκιμάσει

                     τη ναζιστική θηριωδία.

      Αυτός που θεωρείται ως βασικός υπαίτιος

                  για τη σφαγή στο Δίστομο, 

                      είναι ο Χανς Ζάμπελ. 

     Για τον Ζάμπελ, μέχρι και σήμερα υπάρχουν

                   πολύ λίγες πληροφορίες.

    Είναι γνωστό ότι μετά το τέλος του πολέμου

                     συνελήφθη στη Γαλλία

           και κατόπιν εκδόθηκε στην Ελλάδα.

       Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του

     στην Γερμανία για τις εγχώριες έρευνες

                      όπου και παρέμεινε.

     Πληροφορίες κάνουν λόγο ότι ο Ζάμπελ

               ζει ως και σήμερα ελεύθερος.

             http://petra.pblogs.gr

         Για όσους δεν γνωρίζουν, 

                     θυμίζουμε

          ότι στις 10 Ιουνίου 1944

         στο συγκεκριμένο χωριό 

                  της Βοιωτίας

 πραγματοποιήθηκε μια απερίγραπτη

             ναζιστική κτηνωδία

        ένα έγκλημα που προσβάλει

           την έννοια άνθρωπος.

          Ένα έγκλημα πολέμου

               από ένστολους.

        Ένα έγκλημα, για το οποίο,

   οι ένοχοι δεν πλήρωσαν ακόμη.

Από kartson @ Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011 2:49 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: ούνοι , θηριωδίες , δικαίωση , ναζισμός , πολέμου , εγκληματα

                 Διεύθυνσή μου

                 Ένα σπιρτόξυλο για πέννα

        αίμα στο πάτωμα χυμένο για μελάνι

 το ξεχασμένο περιτύλιγμα της γάζας για χαρτί

                     Μα τι να γράψω;

 Τη Διεύθυνσή μου μονάχα ίσως προφτάσω

           Παράξενο και πήζει το μελάνι

          Μέσ' από φυλακή σας γράφω

                      στην Ελλάδα.

  (Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου,

    5 Ιουνίου 1971 - Μετά ξυλοδαρμό)

 Vi scrivo da un carcere in Grecia 1974

                  Υπόσχεση

             Τα δάκρυα που στα μάτια μας

               θα δείτε ν' αναβρύζουν

               ποτέ μην τα πιστέψετε

                απελπισιάς σημάδια.

              Υπόσχεση είναι μοναχά

                γι' αγώνα υπόσχεση

   Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου,

               Φεβρουάριος 1972

Vi scrivo da un carcere in Grecia, 1974

                  Η ΜΠΟΓΙΑ

            Ζωντάνεψα τους τοίχους

               φωνή τους έδωσα

   πιο φιλική να γίνουν συντροφιά

    κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν

  να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά.

            Οι τοίχοι του κελιού

         το μυστικό το κράτησαν

  κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού

         όμως μπογιά δε βρήκαν

      γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν

      στις φλέβες μου να ψάξουν.

             Αλέκος Παναγούλης

στην απομόνωση των φυλακών Μπογιατίου

 μετά από μια απόπειρα απόδρασης

    πού έκανε στις 2 Ιουνίου 1971.

        Δεν είχε ούτε μολύβι ούτε χαρτί

         και το έγραψε με το αίμα του

          πάνω σ΄ ένα πακέτο τσιγάρα.

               Ο Αλέξανδρος Παναγούλης

           (2 Ιουλίου 1939 - 1 Μαΐου 1976)

            υπήρξε πολιτικός και ποιητής.

      Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά

           της Δικτατορίας της Χούντας

      των Συνταγματαρχών (1967-1974).

          Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα

          για την απόπειρα δολοφονίας

       του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου

             στις 13 Αυγούστου 1968,

         αλλά και για την αντοχή του

  στα βασανιστήρια που ακολούθησαν.

Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής

            με την Ένωση Κέντρου.

     Ο Αλέκος Παναγούλης ήταν ένας άνθρωπος

         "ερωτευμένος" με την Δημοκρατία

  κι αυτός ήταν ο μόνος λόγος που τον ώθησε

    να κάνει την απόπειρα  τυραννοκτονίας.

     http://www.panoramio.com/user/1638807

       http://petra.pblogs.gr

Για το ποιητικό έργο του, ο Αλέκος Παναγούλης

     βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας

      Βιαρέτζιο (Premio Viareggio Internazionnale)

                 τη χρονιά που ακολούθησε.

       Μετά την απελευθέρωση του ο Α. Παναγούλης

        εξέδωσε στο Μιλάνο την δεύτερη ποιητική

                     συλλογή του, στα Ιταλικά

              Vi scrivo da un carcere in Grecia

    (Μέσα από Φυλακή σας γράφω στην Ελλάδα)

                  με εισαγωγικό σημείωμα

              από τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι.

         Στήν Ελλάδα σήμερα

                 (Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης)

            Σβησμένη φλόγα, πού πάντα καίει.

             Σκέπασμα τάφου χωρίς νεκρούς.

                  Μάτια κλαμένα πού κοιτάνε

                     Σκέψεις κρυμμένες σε

                           προσκαλούν.

           Πίστη κι ελπίδα χαροπαλεύουν

          Πνεύμα κι αλήθεια στις φυλακές.

          Άγιες προσπάθειες ναυαγισμένες

         Φωνές ανθρώπων σε προσκαλούν.

           Σπόρος οργής πέφτει στο χώμα

           Μήνυμα πάλης τρέφει φτερά

           Σπίθα φεγγίζει μέσ στο σκοτάδι

             Νέοι αγώνες σε προσκαλούν.

                Ο Αλέξανδρος Παναγούλης

  Ακόμη και σήμερα, που μοιάζει ξεχασμένος

        ενοχλεί γιατί ήταν ένας άνθρωπος

                 που δεν ήταν ελέγξιμος,

         διαπραγματεύσιμος, συζητήσιμος.

  Δεν ήταν ανταλλάξιμος!

       Ο Αλέκος Παναγούλης δεν γνώριζε

           από πολιτικές ισορροπίες.

Στην μεταπολίτευση ο Αλέξανδρος Παναγούλης εκλέγεται βουλευτής

της Β΄ Αθηνών από την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (Ε.Κ.-Ν.Δ.),

Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν

με το καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών.

Λίγο μετά την εκλογή του έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία

του κόμματος του γιατί είχε συγκεντρώσει στοιχεία

             για τη συνεργασία του Δημήτρη Τσάτσου

με το χουντικό καθεστώς,  με συνέπεια να αρνηθεί

                   να συνυπάρξει με τον "προδότη"

                    στο ίδιο κόμμα και παραιτείται.

Παρέμεινε όμως στη Βουλή  ως ανεξάρτητος βουλευτής.

Επιμένει στις καταγγελίες του και έρχεται σε  αντιπαράθεση

με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ

                              και τον Δημήτρη Τσάτσο.

Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις αλλά και απειλές για τη ζωή του

για να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρρήξεις

                               στο πολιτικό του γραφείο,

             μηνύματα που του άφηναν άγνωστοι κλπ.

Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 38 ετών

κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης

(το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα

               επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία),

   λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά

    με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).

  Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ,

          λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις

                      εις βάρος ορισμένων πολιτικών

                  που συνεργάστηκαν με την χούντα.

        Η σημερινή μου εγγραφή

        έγινε σαν ένα αφιέρωμα

   στην γιορτή της Πρωτομαγιάς.

Στη χώρα μας, ο πρώτος εορτασμός

      της Εργατικής Πρωτομαγιάς

               έγινε το 1893.

Από kartson @ Κυριακή, 1 Μαΐου 2011 3:25 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: τυραννοκτόνος , παναγούλης , δημοκρατία , επέτειος , πρωτομαγια , εικόνες , ποίηση

       Συμπληρώνονται 190 χρόνια

     από την Επανάσταση του 1821,

    το μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός

  της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας.

             Για μία ακόμη φορά

     τιμούμε τους προγόνους μας

         που έδωσαν τη ζωή τους

   για να είμαστε ελεύθεροι σήμερα.

              Με την παρέλαση

       στο κέντρο της Κορίνθου

               κορυφώθηκαν 

οι εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. 

           http/petra.pblogs.gr

    http/www.panoramio.com/photo/48850210

  Όπως όμως έγραψε και  φίλος μου δημοσιογράφος

        η παρέλαση είχε και μία άλλη "ανάγνωση".

  Η 25η Μαρτίου είναι η επέτειος που μας υπενθυμίζει

                      ότι κάποιοι έχασαν την ζωή τους

                     για να ήμαστε σήμερα ελεύθεροι.

             Όλη η μαθητιώσα νεολαία παρελαύνει

μέσα σε χειροκροτήματα και επευφημίες του πλήθους

                που παρακολουθεί την παρέλαση.

      Έτσι και φέτος, στην πλειοψηφία τους, οι μαθητές

έδωσαν το παρόν στις παρελάσεις στο Νομό Κορινθίας.

    Συγκεκριμένα στην Κόρινθο αν και η παρέλαση

        σημείωσε μεγάλη επιτυχία, δεν έλειψαν όμως

                       και οι σκηνές που ενόχλησαν.

Η παρέλαση στην πρωτεύουσα του Νομού μετατράπηκε

     σε μία διαφήμιση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων,

τα οποία είχαν αντικαταστήσει τις Ελληνικές σημαίες

         με ταμπελάκια που ανέγραφαν την επωνυμία

 του κάθε ιδιωτικού σχολείου, θέτοντας σε δεύτερη

       μοίρα την σημασία την συγκεκριμένης ημέρας.

        Είναι λυπηρό να ακούς,  στην παρουσίαση

της παρέλασης, ενθουσιώδεις φράσεις με την έλευση

των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και ένα τυπικό λόγο

με την έλευση των δημόσιων σχολείων Δημοτικών,

                            Γυμνασίων και Λυκείων.

    Στην παρέλαση όμως υπήρξε και μία πρωτοτυπία,

      δηλαδή η παρέλαση πολιτιστικών συλλόγων.

             Πολλοί από αυτούς δεν απαριθμούσαν

πάνω από δέκα άτομα που μετείχαν   στην παρέλαση,

δίνοντας την εντύπωση πως παρέλασαν μόνο και μόνο

         για να υπενθυμίσουν και να γνωστοποιήσουν

                την ύπαρξη των συλλόγων τους.

Η παρέλαση δεν είναι μέσο δημοσίων σχέσεων

                    ή τρόπος διαφήμισης.

  Αν δεν μπορούμε να θυμηθούμε τους λόγους

    για τους οποίους πραγματοποιούνται αυτές,

  οι εορταστικές εκδηλώσεις, θα ήταν καλύτερα

να σταματήσουν και να συζητηθεί σε νέα βάση

ο σωστός τρόπος εορτασμού της 25ης Μαρτίου.

                            Κώστας Παπαγιάννης

         http://ekorinthos.gr

Μπορείτε να δείτε όλη την παρέλαση

                  στο βίντεό μας,

          στην αρχή της εγγραφής.

     http/www.panoramio.com/user/1638807

Από kartson @ Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011 2:00 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: καρτσωνάκης , επέτειος , παρέλαση , φωτογραφίες , κόρινθος , επανάσταση

Ζήσαμε το πρώτο Καλλικρατικό καρναβάλι Κορίνθου.

Ένα καρναβάλι με σαφώς πολύ χαμηλότερο

προϋπολογισμό χωρίς βραζιλιάνες και συναυλίες...

        Ε και;

Έχω στο μυαλό μου καρναβαλικές εκδηλώσεις

           στην Πάτρα πριν απο 17-18 χρόνια.

                  Όλα αυτά τα χρόνια, λίγο η δουλειά

          και λίγο η απόφαση μου να μην ταλαιπωρηθώ

                         με έχουν κάνει να απέχω

             από το μεγάλο καρναβάλι της Ελλάδας.

        Έχω ζήσει λοιπόν όλα τα τοπικά καρναβάλια.

            Τα είδα να γεννιόνται να μεγαλώνουν

 να κερδίζουν το δικό τους κοινό και να γίνονται θεσμοί.

    Αυτό που μου λείπει από τα Κορινθιακά καρναβάλια

                       είναι το αποκριάτικο κλίμα.

             Αυτό το λίγο σόκιν,  λίγο  χυδαίο

  που να συμπληρώνεται με τα Ελληνικά άσματα

                  έχει δώσει το χώρο του

στο αποστειρωμένο νερόπλυμα που ονομάζουμε

             πλέον καρναβαλική παρέλαση.

      Ξαναγυρνώντας λοιπόν στην Κόρινθο.

   Φέτος έλειπαν τα φρου φρου και τα αρώματα

     και πήρε, στον κόσμο, πάνω από 40 λεπτά

         να μπεί στο κλίμα της διασκέδασης.

      Μίλαγα με συνάδελφο και του έλεγα

                    ότι κανένας δε γελούσε

               και συμφώνησε μαζί μου.

   Και όμως...

            Το κλίμα άλλαξε.

                          Λίγο ο DJ

που δεν τον γνωρίζω προσωπικά με τις ατάκες

         λίγο η μουσική και πολύ τα παιδιά

που αρνούνται να πέσουν στις προσταγές του ΔΝΤ

       με έκαναν και εμένα όπως και όλους

να ξεχαστούμε έστω και αν ήταν για μισή ώρα.

          Είδα άγνωστους μετά

       να χορεύουν μεταξύ τους

να πειράζονται και να γνωρίζονται...

  Τα δημοτικά με τα ΚΑΠΗ

        να γίνονται ένα

    και να ξεσαλλώνουν.

  Όχι δε θέλω να γυρίσουν

οι Βραζιλιάνες της μιζέριας.

   Προτιμώ εμάς να συμμετέχουμε.

        Και κάτι ακόμα προς τη δημοτική αρχή.

 Ρίχτε μια ματιά και στο χιλιομοδιότικο καρναβάλι.

    Εκεί που ακόμα υπάρχει το κλίμα της τρέλλας

           Αφήστε και λίγο τα μπομπολέιρο

      και τα lets get lound και ακούστε λίγο

             τι λέει η παράδοσή μας...

                    Θύμιος Τσαρμπός

             Πηγή: http://ekorinthos.gr/

     http/www.panoramio.com/user/1638807

        http://petra.pblogs.gr

  Ελπίζω πως του χρόνου

   θα είναι όλα καλύτερα.

                   Το να έχεις άγχος 

            είναι ένα  πρόβλημα

αλλά το να χάσεις το ηθικό σου

είναι πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Σκέψου ότι, το μόνο άλυτο πρόβλημα

              είναι ο θάνατος

          εφ όσον λοιπόν ζεις

  κάθε πρόβλημα  έχει κάποια λύση.

                         φιλικά

             Τάκης Καρτσωνάκης

Από kartson @ Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011 2:38 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: ξέφρενο , μασκαράδες , γλέντι , απόκριες , κόρινθος , καρναβαλι

              Έρχεται, η Άνοιξη!

      Παραδοσιακά,  από τα μέσα του Φλεβάρη

αρχίζει και «σκάει μύτη» δειλά - δειλά η Άνοιξη.

    Με τις ολάνθιστες αμυγδαλιές, του Γενάρη,

  αλλά και το ολόγιομο φεγγάρι του να θυμίζει

      μαργαριτάρι, όπως λέει και η παροιμία:

    Του Γενάρη, το φεγγάρι, λάμπει σαν μαργαριτάρι!

               αλλά και η άλλη που λέει:

     Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει!

    να μας προδιαθέτουν για τον ερχομό της.

     Όλο το σκηνικό είναι έτοιμο!

   http/www.panoramio.com/photo/46159436

          http://petra.pblogs.gr

Μέχρι να το συνειδητοποιήσεις έρχεται η τσικνοπέμπτη!

       Και να ήλθε και ο Μάρτης,

    που μπορεί να είναι γδάρτης,

       αλλά όσο και να φλεβίσει,

     η Άνοιξη είναι γεγονός!

       Τα τελευταία μάλιστα χρόνια, σύμφωνα με μια

        νέα μελέτη επιστημόνων από τα πανεπιστήμια

            Χάρβαρντ και Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ,

         που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature

και βασίστηκε σε στοιχεία της περιόδου 1850-2007,  

       η μέση παγκόσμια θερμοκρασία έχει αυξηθεί

         κατά τα τελευταία 50 χρόνια, αλλά παράλληλα

η Άνοιξη, καθώς και η πιο ζεστή μέρα του χρόνου,

έρχονται δύο μέρες νωρίτερα από ό,τι στο παρελθόν.

    Τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν

 τις παρατηρήσεις των βιολόγων, σε πολλά ζώα,

 πουλιά και φυτά, που δείχνουν ότι αισθάνονται

        πως η άνοιξη ήρθε νωρίτερα

         και αντιδρούν ανάλογα:

       τα μπουμπούκια ανοίγουν νωρίτερα,

        τα πουλιά μεταναστεύουν νωρίτερα,

           οι πάγοι λιώνουν νωρίτερα κλπ.

  Οι Απόκριες σχεδόν πάντα ξεκινούν το Φεβρουάριο.

 Ο μήνας Φεβρουάριος πήρε τ' όνομά του από το Θεό

    των Ρωμαίων Φέβρουο (Februs) που ήταν ο Θεός

      των Νεκρών και τη Φέβρουα ( Februa) τη Θεά

   που επόπτευε τους εξαγνισμούς.

    Και τα δύο αυτά στοιχεία , η λατρεία των νεκρών

        και οι εξαγνισμοί, είναι άμεσα συνδεδεμένοι

με τις Απόκριες μιας και τα Σάββατα των εβδομάδων

 της χαράς και του ξεφαντώματος είναι αφιερωμένα

   στις ψυχές και καθώς οι Απόκριες είναι η γέφυρα

  ανάμεσα στο χειμώνα και την άνοιξη οι άνθρωποι

    θέλουν να εξευμενίσουν τη γη

   για να έχουν πλούσιες σοδειές.

    Έρχονται οι απόκριες και μαζί τους το φως

       της μέρας που μεγαλώνει σιγά - σιγά

      και «τρώει» από το σκοτάδι της νύχτας.

 Εσείς τι θα ντυθείτε αυτή τη φορά;

  Λένε ότι θα έχουν μεγάλη ζήτηση μεταμφιέσεις

      που δεν στοιχίζουν αλλά παραπέμπουν

        στην πολιτική και τους πολιτικούς.

  Πάρτε μια ιδέα, από τις φωτογραφίες μας.

Εντάξει, ας «κρατήσουμε» το γεγονός

  που είναι ότι ήδη «μύρισε» Άνοιξη

                 καθώς η μέρα 

         έχει μεγαλώσει αρκετά.

          Έρχεται, η Άνοιξη, είπαμε 

  κι όχι ότι ήλθε και το καλοκαίρι.

Από kartson @ Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011 2:10 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: παμπόνηρο , κασκαρίκα , πρόσφορο , κουβεντουλα , φωτογραφίες , αγάπη