« Η μυστηριώδης παρακμή, του πρώτου λαμπρού πολιτισμού της Ευρώπης. | Υπάρχουν περισσότεροι, δρόμοι, για να . . . . χαθούμε. »


Όλο να φύγεις ήθελες, σχεδίαζες ταξίδια. . .

NET AIL _1723.jpg

             Όλο να φύγεις ήθελες, σχεδίαζες ταξίδια. . . 

  Στη  πόλη σου ασφυκτικά πίστευες πως πνιγόσουν

         κι ανόητα χαράμιζες  άσκοπα τον καιρό σου

     εγκλωβισμένος στα μικρά κι ασήμαντα δρομάκια

     με τα λαμπρά ονόματα, που έγραφε κι ο Κώστας

      ο Καρυωτάκης λίγο πριν, αυτόχειρας δραπέτης,

       από την Πρέβεζα βρεθεί στων ιδεών την πόλη

      που "νομοθέτας της κανείς γελάει τυχοδιώκτης". 


     Πολύ συχνά το σούρουπο και πριν να έλθει νύχτα

       τα βήματά σου σ έφερναν στης πόλης το λιμάνι

   εκεί που θα φευγαν γι αλλού τα πλοία που χαν δέσει.

         Τα κοίταζες σιωπηλός ώσπου να σκοτεινιάσει

κι ύστερα πάλι γύρναγες στους ίδιους πάλι δρόμους . . 

       Έτσι που ρήμαξες εδώ γι΄ αλλού να μην ελπίζεις.

                           Τάκης  Καρτσωνάκης

NET AILC_0809.jpg

marelene

Πολύ όμορφο
Φιλάκια ...

kartson

Ευχαριστώ πολύ Μαρία Έλενα. Φιλιά Smile

melodytravel

Βιωματική η αναφορά στο λιμάνι;
Καλησπέρα ΠάνSmile

spiritmaster

Φάρμακο της ψυχής η ποίηση. Γεια σου Πάν μου Smile

kartson

Βιργινία μου, δε φαίνεται και από τις φωτογραφίες; Φιλάκια κι ευχαριστώ, για τον ψήφο, στην ποίηση. Καλό μας ξημέρωμα και καλό Σ/Κ Smile

kartson

Όντως, Ντίνα μου και όπως έγραφε και ο Κωνσταντίνος Καρυωτάκης, η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε και όπως έγραψες κι εσύ φάρμακο. Πικρό κάποιες φορές αλλά φάρμακο Smile Smile Smile Ευχαριστώ, για τον ψήφο, στην ποίηση. Καλό μας ξημέρωμα και καλό Σ/Κ Smile Φιλιά Smile

__annoula

Καλη σου μερα Παν. Καλο Σαβ/κο να εχεις. Κουβαλαμε παντου το μεσα μας...ειτε μιζερια ειτε ευγνωμοσυνη στη ζωη....

kartson

ή και τα δύο ταυτόχρονα, κάποιες φορές και ανάλογα Smile Smile Smile
Προσωπικά ξορκίζω το μισοάδειο ποτήρι κι άσχετα με το γεγονός ότι παραμένει μισοάδειο εγώ προσπαθώ μέσα από τη σκέψη ότι ένα ΤΣΑΦ μας χωρίζει από την ανυπαρξία βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και μου είναι αρκετό για να ξεδιψάσω Smile Smile Smile

igeri

Σ' αυτά τα άτιμα τα χλιαρά καλοκαιριάτικα βράδια χρεώνω την μελαγχολία που εκπέμπουν οι στίχοι σου.
Γιατί από Σένα, από τα σωθικά σου ,μόνο η προσδοκία της ελπίδας εκπορεύεται και η ανέμελη χαρά του "παιδιού" που φωλιάζει στην καρδιά σου, μας κλείνει το μάτι και χαμογελά, αλλά και δακρύζει όταν πονάμε.....

Αυτό το αιώνιο παιδί εγώ ψηφίζω γιατί πολύ το πάω...

Καλό μας βράδυ

Το σχόλιο σας

Έχετε λογαριασμό στο Pathfinder;

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog